اما تصور نكنيد كه آثار آنها به كلى از ميان رفته ، نه « بر سر راه كاروانيان و گذر كنندگان همواره ثابت و برقرار است » ( * ( وَإِنَّها لَبِسَبِيلٍ مُقِيمٍ ) * ) . اگر باور نداريد برخيزيد و برويد و ويرانه‌هاى اين شهرهاى بلا ديده را كه بر سر راه مسافران در طريق شام ( از سوى مدينه قرار دارد بنگريد و بينديشيد ، بينديشيد و عبرت گيريد ، عبرت گيريد و به سوى خدا باز گرديد ، و راه توبه را پيش گيريد ، و آلودگيها را از دل و جان خود بشوئيد . باز هم به عنوان تاكيد بيشتر و دعوت افراد با ايمان به تفكر و انديشه در اين داستان عبرتانگيز اضافه مىكند كه در اين داستان نشانه اى است براى افراد با ايمان ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ ) * ) . چگونه ممكن است انسان ايمان داشته باشد و اين سرگذشت تكان دهنده را بخواند و عبرتها نگيرد ؟ ! درباره معنى « سجيل » و اينكه چرا بر اين قوم آلوده ، بارانى از سنگ فرود آمد ، و چرا شهر آنها زير و رو شد ، و چرا لحظه نزول عذاب ، صبحگاهان بود و چرا به خانواده لوط دستور داده شد كه به پشت سر خود نگاه نكنند ، و همچنين در زمينه تحريم همجنسگرايى در اديان آسمانى ، و فلسفه آن ، و نيز اخلاق قوم لوط ، در ذيل آيات سوره هود بحث كافى كرديم ( به جلد 9 تفسير نمونه صفحه 189 تا 198 مراجعه فرمائيد ) . ولى باز نكته هايى باقى مانده كه ذيلا از نظرتان مىگذرد .